Ας ορίσουμε πρώτα τι σημαίνει πραγματικά να είναι κανείς “αγαθός άνθρωπος”.

Αγαθός! Με Ποιο Πρότυπο;

Η χρήση του δικού μας αυτο-ορισμένου προτύπου δεν σημαίνει πολλά. Το μόνο αληθινό πρότυπο που έχει σημασία είναι του Θεού. Άλλωστε, εμείς δεν είμαστε ο τελικός Κριτής, Αυτός είναι1. Ωστόσο, ο Θεός δεν είναι σαν εμάς2. Είναι τέλειος3, και το ηθικό Του πρότυπο είναι η τελειότητα. Το να είναι κανείς αγαθός, σημαίνει να είναι αναμάρτητος. Η αμαρτία είναι όταν παραβαίνουμε τις εντολές του Θεού4. Η αλήθεια είναι, όλοι έχουμε αμαρτήσει και υστερούμεθα της δόξης του Θεού5. Ο Θεός είναι ηθικός, που σημαίνει ότι μισεί το κακό και αγαπά το καλό6.
Έγραψε ένα ηθικό πρότυπο, τις Δέκα Εντολές, για να δείξει τι είναι σωστό και τι λάθος7.

Η Δοκιμασία του Αγαθού Ανθρώπου
Συγκρίνετε τον εαυτό σας με το ακόλουθο πρότυπο. Να είστε απολύτως ειλικρινείς, ο Θεός δεν μπορεί να εξαπατηθεί.

Ου έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού.
(Έχετε πάντοτε αγαπήσει τον Θεό υπεράνω όλων;)
Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον.
(Λαξευμένο σε ξύλο, πέτρα ή στο δικό σας μυαλό.)
Ου λήψη το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω.
(Χρησιμοποιώντας το όνομα του Θεού ή του Ιησού ασεβώς)
Μνήσθητι την ημέραν των σαββάτων αγιάζειν αυτήν.
Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου.
Ου φονεύσεις.
(Ο Θεός θεωρεί το μίσος ως φόνο8)
Ου μοιχεύσεις.
(Αυτό περιλαμβάνει τη λαγνεία9 και την πορνεία10)
Ου κλέψεις.
(Η αξία είναι άσχετη)
Ου ψευδομαρτυρήσεις.
(Η σοβαρότητα είναι άσχετη)
Ουκ επιθυμήσεις.
(Έχετε ποτέ επιθυμήσει τα πράγματα άλλων ανθρώπων;)

Αυτές συνοψίζουν τον ηθικό νόμο του Θεού. Ενδέχεται να φαίνονται αυστηρές, αλλά ας αναλογιστούμε ότι ο Θεός είναι τέλειος. Εάν έχουμε παραβεί οποιαδήποτε από τις εντολές Του, αποτυγχάνουμε στη δοκιμασία της αρετής. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε αμαρτήσει και αξίζουμε τη δικαιοσύνη του Θεού. Η τιμωρία Του είναι ένας τόπος που ονομάζεται Κόλαση11.
Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι “ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος”12. Επομένως, ο πραγματικός λόγος για τον οποίο πεθαίνουμε είναι λόγω της αμαρτίας, αλλά η πληρωμή που οφείλουμε είναι περισσότερο από τον σωματικό θάνατο, περιλαμβάνει τον αιώνιο θάνατο13.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι μπορούν να αντισταθμίσουν την αμαρτία τους κάνοντας καλές πράξεις, αλλά μόλις διαπράξουμε το έγκλημα είναι πλέον αργά. Κανένας ενάρετος δικαστής δεν θα απελευθέρωνε έναν εγκληματία επειδή κάνει περιστασιακά καλές πράξεις. Η πληρωμή που απαιτεί ο Θεός για την αμαρτία μας είναι ο θάνατος, όχι οι καλές πράξεις14.
Ορισμένοι πιστεύουν ότι εάν σταματήσουν να αμαρτάνουν ή μετανοήσουν, ο Θεός θα παραβλέψει τις παρελθούσες αμαρτίες τους. Και πάλι, κανένας ενάρετος δικαστής δεν θα απελευθέρωνε έναν εγκληματία απλώς επειδή λυπάται και υπόσχεται να μην το επαναλάβει. Φυσικά, θα πρέπει να λυπούνται και να μην το επαναλάβουν, αλλά η δικαιοσύνη πρέπει να απονεμηθεί. Κρινόμαστε για το κακό που κάνουμε, όχι για το καλό.

Πώς μπορούμε να διαφύγουμε από την κρίση του Θεού;
“Διότι τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον μονογενή Υιό του, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σε αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια.”
– Κατά Ιωάννην 3:16


Πώς η πίστη στον Ιησού ικανοποιεί τη δικαιοσύνη του Θεού ενώ μας επιτρέπει να διαφύγουμε από την επερχόμενη κρίση;
Ο Ιησούς γεννήθηκε από παρθένο15 και έζησε μια τέλεια και αναμάρτητη ζωή16. Στη συνέχεια, πέθανε οικειοθελώς στον σταυρό ως πληρωμή για την αμαρτία. Ενταφιάστηκε και τρεις ημέρες αργότερα αναστήθηκε εκ νεκρών. Η ανάστασή Του έγινε μάρτυρας από πάνω από πεντακόσιους ανθρώπους17.
“Ο Θεός όμως έδειξε τη δική του αγάπη για μας, με το ότι ο Χριστός πέθανε για χάρη μας, ενώ εμείς ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί.” – Προς Ρωμαίους 5:8
Ο Ιησούς πέθανε για λογαριασμό αμαρτωλών όπως εμείς. Η δικαιοσύνη του Θεού έχει ικανοποιηθεί με τον θάνατό Του.
“Διότι Εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε αμαρτία για χάρη μας, για να γίνουμε εμείς δικαιοσύνη του Θεού διά μέσου αυτού.” – Β’ Προς Κορινθίους 5:21
Επειδή ο Ιησούς ήταν αληθινά Θεός και αληθινά Άνθρωπος18, μπορούσε να γευτεί τον θάνατο για όλους19.
“Διότι και ο Χριστός έπαθε μία φορά για τις αμαρτίες, ο δίκαιος για τους αδίκους, για να μας φέρει στον Θεό”
– Α’ Πέτρου 3:18
Ο θάνατος και η ανάσταση του Ιησού σημαίνει ότι ο Θεός μπορεί νομίμως να σας συγχωρήσει20 και να σας χαρίσει αιώνια ζωή21, όχι επειδή είστε καλοί, αλλά επειδή Εκείνος είναι καλός.

Για να λάβετε αυτή τη συγχώρεση, ο Θεός σας προστάζει να Μετανοήσετε22 και να Πιστέψετε23 μόνο στον Ιησού Χριστό για σωτηρία. Μην εμπιστεύεστε τον εαυτό σας ή τις δικές σας προσπάθειες, αλλά στραφείτε στον Θεό και εμπιστευτείτε μόνο24 τον Ιησού. Μέσω του θανάτου και της ανάστασής Του μπορείτε να έχετε αιώνια ζωή, οπότε εναποθέστε την πίστη σας σε Αυτόν σήμερα. Στη συνέχεια, διαβάστε τη Βίβλο για να μάθετε περισσότερα για τον Θεό.

“Και δεν υπάρχει διά μέσου κανενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε άλλο όνομα είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους διά του οποίου πρέπει να σωθούμε.” – Πράξεις των Αποστόλων 4:12

“Διότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, το χάρισμα όμως του Θεού είναι αιώνια ζωή διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.”
– Προς Ρωμαίους 6:23

“[God]προστάζει όλους τους ανθρώπους παντού να μετανοήσουν, επειδή καθόρισε ημέρα κατά την οποία πρόκειται να κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη” – Πράξεις των Αποστόλων 17:30-31

“Πιστέψτε στον Κύριο Ιησού Χριστό, και θα σωθείτε” – Πράξεις 16:31

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

  1. Εβραίους 9:27, Πράξεις 17:31, Ρωμαίους 2:4-6, Ματθαίος 10:28, Α’ Πέτρου 4:5, Ψαλμός 9:8 ↩︎
  2. Ψαλμός 50:21 ↩︎
  3. Δευτερονόμιο 32:4, Α’ Ιωάννου 1:5 ↩︎
  4. Α’ Ιωάννου 3:4, Ρωμαίους 3:20, 7:7 ↩︎
  5. Ρωμαίους 3:23 ↩︎
  6. Ψαλμός 7:11, Ψαλμός 34:8, Ψαλμός 5:4-5, Ψαλμός 45:6-7 ↩︎
  7. Έξοδος 20 ↩︎
  8. Α’ Ιωάννου 3:15 ↩︎
  9. Ματθαίος 5:28 ↩︎
  10. Α’ Κορινθίους 6:18 ↩︎
  11. Ματθαίος 10:28, Ματθαίος 25:41, Αποκάλυψη 20:14 ↩︎
  12. Ρωμαίους 6:23 ↩︎
  13. Αποκάλυψη 20:12-15 ↩︎
  14. Γαλάτας 2:16, 3:2-3, 3:24, Ρωμαίους 3:20, 10:4, 11:6, Εφεσίους 2:8–9, Γένεση 15:6, Τίτος 3:5, Γαλάτας 2:21 ↩︎
  15. Ματθαίος 1:23 ↩︎
  16. Εβραίους 4:15, Α’ Πέτρου 2:22, 3:18 ↩︎
  17. Α’ Κορινθίους 15:3-6 ↩︎
  18. Φιλιππησίους 2:6 ↩︎
  19. Εβραίους 2:9 ↩︎
  20. Εφεσίους 1:7, Ρωμαίους 4:25 ↩︎
  21. Α’ Τιμόθεο 1:16, Ιωάννης 3:16, 3:36, 5:24, 6:40, 6:47, Ματθαίος 25:46, Δανιήλ 12:2 ↩︎
  22. Πράξεις 3:19, 17:30, 20:21, Β’ Πέτρου 3:9, Β’ Κορινθίους 7:10, Ματθαίος 4:17, Λουκάς 5:32 ↩︎
  23. Ιωάννης 3:16, Α’ Ιωάννου 3:23, Εφεσίους 2:8-9, Ρωμαίους 5:1, 10:9-13, Ιωάννης 1:12, Πράξεις 16:31, Γαλάτας 3:22, Β’ Τιμόθεο 3:15 ↩︎
  24. Πράξεις 4:12, Ιωάννης 14:6, Ησαΐας 45:21 ↩︎