សារនោះមានបន្ទាប់ពីនេះគឺមានតម្លៃច្រើនជាងរាប់លានដុល្លារ។
តើអ្នកនឹងលក់ភ្នែកមួយរបស់អ្នកក្នុងតម្លៃមួយលានដុល្លារទេ? ចុះអ្នកទាំងពីរវិញ?
មនុស្សសមហេតុផលណាមួយឱ្យតម្លៃភ្នែករបស់ពួកគេលើសពីលុយទាំងអស់ ប៉ុន្តែភ្នែកទាំងនេះគ្រាន់តែជាបង្អួចសម្រាប់ព្រលឹងអ្នក។
តើព្រលឹងរបស់អ្នកមានតម្លៃប៉ុន្មានទៀត?
ចុះបើមនុស្សបានពិភពលោកទាំងមូលបាត់បង់ព្រលឹង តើវាចំណេញអ្វី? ឬតើបុរសនឹងផ្តល់អ្វីជាថ្នូរនឹងព្រលឹងខ្លួន?
ម៉ាថាយ ១៦:២៦
ដូច្នេះ សួរខ្លួនឯងនូវសំណួររាប់លានដុល្លារ៖ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់យប់នេះ តើអ្នកនឹងចំណាយពេលអស់កល្ប នៅឯណា ស្ថានសួគ៌ ឬឋាននរក?
ដើម្បីស្វែងយល់នោះ ជាដំបូងយើងត្រូវដឹងថាអ្វីទៅជាស្តង់ដារដើម្បីឡើងឋានសួគ៌។ ស្ថានសួគ៌ជាកន្លែងដែលព្រះគង់នៅ ហើយព្រះគឺល្អឥតខ្ចោះ។
គាត់បានសរសេរច្បាប់សីលធម៌មួយហៅថា បញ្ញត្តិទាំង១០។ បទបញ្ញត្តិទាំងនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពល្អឥតខ្ចោះរបស់ព្រះ ដូច្នេះស្តង់ដារគឺខ្ពស់ណាស់។ មើលពីរបៀបដែលអ្នកទៅ។
នេះជាការសាកល្បងរហ័ស៖
តើអ្នកបាននិយាយកុហកប៉ុន្មានដងក្នុងជីវិតរបស់អ្នក?
តើអ្នកធ្លាប់យករបស់ដែលមិនមែនជារបស់អ្នកទេ? (មកពីមិត្តរួមការងារ ថៅកែ បងប្អូន ឪពុកម្តាយ? តម្លៃមិនពាក់ព័ន្ធ)
តើអ្នកធ្លាប់បង្អាប់ ឬប្រើព្រះនាមរបស់ព្រះខុស (ដូចជាឃ្លាដូចជា OMG ឬប្រើព្រះនាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាពាក្យស្បថ) ដែរឬទេ? នេះហៅថាការប្រមាថ ហើយធ្ងន់ធ្ងរដល់ភ្នែកព្រះ។
តើអ្នកធ្លាប់មើលដោយភាពស្រើបស្រាលទេ? នេះប្រហែលជាដូចជាសំណួរឆ្កួតៗ ប៉ុន្តែដោយសារព្រះគឺល្អឥតខ្ចោះ សូម្បីតែតណ្ហាក៏ដូចជាការផិតក្បត់ក្នុងព្រះនេត្ររបស់ទ្រង់ដែរ។ គាត់មើលឃើញពីបំណង និងបំណងរបស់យើង។ នេះស្រដៀងទៅនឹងសំណួរបន្ទាប់៖ តើអ្នកធ្លាប់ស្អប់នរណាម្នាក់ទេ?
«អស់អ្នកណាដែលស្អប់បងប្អូន នោះជាឃាតក ហើយអ្នករាល់គ្នាដឹងថា គ្មានឃាតកណាមានជីវិតអស់កល្បនៅក្នុងខ្លួនឡើយ»។
យ៉ូហានទី១ ៣:១៥
តើអ្នកធ្លាប់ចង់បានរបស់អ្នកដទៃទេ? នេះហៅថាការលោភលន់ ហើយបង្ហាញពីការមិនពេញចិត្ត ការមិនសប្បាយចិត្ត និងការលោភលន់នៅក្នុងចិត្តរបស់យើង។
រហូតមកដល់ពេលនេះ យើងបានឆ្លងកាត់បទបញ្ញត្តិទាំង៦របស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ។ នៅមានបួនទៀតដែលត្រូវទៅ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថាអ្នកទទួលបានចំណុច។ ទោះយើងខំប្រឹងយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងមិនត្រូវគ្នានឹងភាពល្អឥតខ្ចោះរបស់ព្រះទេ ព្រោះចិត្តយើងមានបាប។
«ដ្បិតមនុស្សទាំងអស់បានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយខ្វះសិរីល្អនៃព្រះ»។
រ៉ូម ៣:២៣
ឥឡូវនេះ ដោយសារព្រះគឺបរិសុទ្ធ និងសុចរិត គាត់ត្រូវតែដោះស្រាយជាមួយនឹងអ្នកល្មើសច្បាប់ (មនុស្សមានបាប)។ ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ល្អ ទ្រង់ត្រូវតែដាក់ទោសអំពើបាប។ ដូចជាចៅក្រម “ល្អ” នៅលើផែនដីនឹងធ្វើឱ្យប្រាកដថាឧក្រិដ្ឋជនសៀរៀលទទួលបានយុត្តិធម៌ និងត្រូវកាត់ទោសតាមច្បាប់។ ដោយសារព្រះទ្រង់ល្អ ទ្រង់ក៏ត្រូវដាក់ទោសបាបដែរ។ ប៉ុន្តែដោយសារអំពើបាបរបស់យើងគឺធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះទៅទៀត ដោយសារអ្នកណាដែលយើងបានធ្វើបាបប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់) ការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់គឺធ្ងន់ធ្ងរជាង។
«ដ្បិតប្រាក់ឈ្នួលនៃអំពើបាប គឺជា សេចក្ដីស្លាប់»។
រ៉ូម ៦:២៣ ក
ព្រះបានប្រទានទោសប្រហារជីវិតសម្រាប់អ្នកល្មើសច្បាប់ទាំងអស់ ហើយមិនត្រឹមតែជាការស្លាប់ខាងរូបកាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការស្លាប់ជារៀងរហូត។ នេះគឺជាអ្វីដែលឋាននរក។ សេចក្តីស្លាប់មិនមែនជាការបញ្ចប់នៃអត្ថិភាព និងមនសិការនោះទេ ប៉ុន្តែជាការដកខ្លួនចេញពីព្រះគុណ និងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះ។ ជីវិតអស់កល្បគឺដើម្បីស្គាល់ព្រះ និងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយទទួលបទពិសោធន៍នៃសេចក្តីស្រឡាញ់ និងព្រះគុណរបស់ទ្រង់។ ការស្លាប់ដ៏អស់កល្បគឺផ្ទុយពីនេះ ហើយគឺជាការបំបែកចេញពីព្រះ ហើយពាក់ព័ន្ធនឹងការស៊ូទ្រាំនឹងសេចក្តីក្រោធ និងយុត្តិធម៌របស់ទ្រង់។
ដូច្នេះ បើយើងបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប នោះព្រះត្រូវវិនិច្ឆ័យយើងតាមនោះដែរ។ មិនដូចអ្វីដែលមនុស្សជាច្រើនជឿទេ អំពើល្អមិនអាចបង្កើតជាអំពើបាបពីអតីតកាលបានទេ។ ព្រះគឺបរិសុទ្ធ និងយុត្តិធម៍ ហើយការដាក់ទណ្ឌកម្មដែលយើងសមនឹងទទួលបានគឺឋាននរក។ នេះជាដំណឹងដ៏គួរឲ្យរន្ធត់ ប៉ុន្តែវាគួរតែធ្វើឲ្យយើងស្រែកអង្វរព្រះឲ្យមានសេចក្ដីមេត្តាករុណា។ វាគួរតែធ្វើឱ្យយើងបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះទ្រង់ ហើយស្វែងរកដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហានេះ។
ជាការគួរសម ដែលព្រះមានសេចក្ដីសង្ឃឹម។ ទោះបីជាព្រះទ្រង់សុចរិតនិងសុចរិតក៏ដោយ ទ្រង់ក៏មានចិត្តសប្បុរស និងស្រឡាញ់ដែរ។ ហើយទ្រង់មិនសព្វព្រះទ័យឲ្យអ្នកណាម្នាក់ត្រូវវិនាសឡើយ ប៉ុន្តែឲ្យមនុស្សទាំងអស់នឹងប្រែចិត្ត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះមិនអាចមើលរំលងអំពើបាបរបស់យើងបានទេ ការដាក់ទណ្ឌកម្មនៅតែត្រូវបង់។ ដូច្នេះតើវាអាចត្រូវបង់ដោយរបៀបណា បើមិនយើងទៅឋាននរកជារៀងរហូត? សំណួរដ៏អស្ចារ្យ។ នៅក្នុងប្រាជ្ញាដ៏អស់កល្បរបស់ព្រះ ទ្រង់បានបង្កើតផ្លូវមួយ។ ត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ព័ត៌មានល្អបំផុតនៅក្នុងសកលលោក។
ព្រះបានចាត់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ឲ្យរងទុក្ខ ហើយសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ យើងបានបំពានច្បាប់របស់ព្រះ ប៉ុន្តែលោកយេស៊ូសុខចិត្តបង់ពិន័យ ដើម្បីឲ្យយើងអាចត្រូវបានអត់ទោស។
«ដ្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់លោកីយ៍ដល់ម៉្លេះបានជាទ្រង់បានប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿលើទ្រង់មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច»។
យ៉ូហាន ៣:១៦
«ប៉ុន្តែ ព្រះទ្រង់បង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះយើង ដោយក្នុងនោះ កាលយើងនៅជាមនុស្សមានបាប ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសយើង»។
រ៉ូម ៥:៨
«ដ្បិតទ្រង់បានធ្វើឲ្យអ្នកណាដែលមិនដឹងបាបមកជាបាបសម្រាប់យើង ដើម្បីឲ្យយើងក្លាយទៅជាសេចក្ដីសុចរិតនៃព្រះក្នុងទ្រង់»។
កូរិនថូសទី២ ៥:២១
«ដ្បិតប្រាក់ឈ្នួលនៃអំពើបាប គឺជា សេចក្ដីស្លាប់ ប៉ុន្តែអំណោយទាននៃព្រះ គឺជា ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង»។
រ៉ូម ៦:២៣
យើងសមនឹងទទួលការស្លាប់ដ៏អស់កល្បជានិច្ចសម្រាប់អំពើបាបរបស់យើង ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ព្រះដ៏អស់កល្បរបស់យើង គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ទ្រង់បានសុគតជំនួសយើងវិញម្តង។
«ដ្បិតព្រះគ្រិស្តក៏រងទុក្ខម្តងសម្រាប់អំពើបាប ដែលជាអ្នកសុចរិតសម្រាប់មនុស្សទុច្ចរិត ដើម្បីនាំយើងទៅឯព្រះ ដោយត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងសាច់ឈាម ប៉ុន្តែបានរស់ឡើងវិញដោយព្រះវិញ្ញាណ»។
ពេត្រុសទី១ ៣:១៨
បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ដោយឈ្នះសេចក្ដីស្លាប់ ហើយឈ្នះអំណាចនៃសេចក្ដីស្លាប់។ ដោយសារទ្រង់មានព្រះជន្មគង់នៅ អ្នកក៏អាចរស់បានដែរ។
ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែឆ្លើយតប។ ព្រះត្រាស់ហៅអ្នកឱ្យប្រែចិត្ត ហើយជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដើម្បីបានសង្រ្គោះ។ គ្មានសេចក្ដីសង្គ្រោះនៅក្នុងអ្នកណាផ្សេងឡើយ។
កុំពន្យាពេល; ជឿលើទ្រង់នៅថ្ងៃនេះ។ គាត់គឺជាក្តីសង្ឃឹមតែមួយគត់របស់អ្នក។ សូមអានព្រះគម្ពីរដើម្បីរៀនអំពីព្រះ។