از بین تمام سوالاتی که در زندگی از خود خواهید پرسید، مهمترین آنها این است که آیا من آنقدر خوب هستم که به بهشت بروم؟ پاسخ به این سوال عواقب ابدی خواهد داشت. راه پی بردن به این موضوع این است که از خود بپرسید آیا از معیار خدا برای نیکی، یعنی ده فرمان پیروی کرده اید یا خیر. بیشتر آنها می گویند، “خب، من یکی دو را شکستم، اما هیچ چیز خیلی جدی، مانند قتل و غیره.” بنابراین، بیایید از طریق آنها مرور کنیم و ببینیم که چگونه کار می کنید: 1. هیچ خدای دیگری قبل از من نخواهید داشت.
آیا خدا در زندگی شما اول است؟ آیا خدا را بیش از هر چیز دیگری دوست داری؟ تصور کنید برای فرزندانتان تلویزیون خریده اید، اما عصر روز بعد از سر کار به خانه رسیدید و متوجه شدید که آنها حتی به خود زحمت ندادند که به شما سلام کنند. آنها بیش از حد مشغول تماشای تلویزیون بودند. با نادیده گرفتن شما به دلیل اینکه آنها ترجیح می دادند تلویزیون تماشا کنند، عشق خود را به هدیه می دادند تا هدیه دهنده، نظم اشتباهی از محبت ها. به همین ترتیب، اگر چیزی را دوست داشته باشیم – همسرمان، فرزندانمان یا حتی زندگی خودمان – بیشتر از عشق به خدا، محبت خود را به هدیه نسبت می دهیم تا بخشنده، که تخطی از فرمان اول است. در واقع، کتاب مقدس می گوید که ما باید خدا را آنقدر دوست داشته باشیم که عشق ما به خانواده در مقایسه با عشقی که به خدایی که آن عزیزان را به ما داده است، مانند نفرت به نظر برسد. آیا با تمام وجودت خدا را دوست داشتی؟ اگر نه، شما مرتکب قدیمی ترین گناه در کتاب شده اید. شما قاضی باشید در روز قیامت، آیا در شکستن آن فرمان بی گناه خواهید بود یا مجرم؟ من شما را قضاوت نمی کنم – من از شما می خواهم که قبل از روز قیامت خود را قضاوت کنید. 2. شما نباید هیچ تصویر حکاکی شده ای برای خود بسازید.
یعنی نه با دست و نه با عقل خود خدایی درست نکنیم. آیا در ذهن خود خدایی ساختهاید که با آن راحت باشید، وقتی میگویید «خدای من خدای مهربانی است که هرگز کسی را به جهنم نمیفرستد»؟ شاید خدای شما بدش نمیآید که اینجا و آنجا دروغ یا فیب «سفید» باشد – در واقع، او هیچ حکم اخلاقی ندارد. در واقع، آن خدا وجود ندارد. او زاییده تخیل شماست اگر خدای شما کسی نیست که در کتاب مقدس نازل شده است، پس شما تصویری از خدا درست کرده اید که مناسب خودتان باشد، چیزی که کتاب مقدس آن را بت پرستی می نامد. کتاب مقدس هشدار می دهد که هیچ بت پرستی به ملکوت آسمان وارد نخواهد شد (اول قرنتیان 6: 9). 3. نام یهوه خدای خود را بیهوده نبرید.
آیا تا به حال نام خدا را در استفاده بیهوده از آن، مانند “OMG” یا به جای یک کلمه چهار حرفی برای بیان انزجار، برده اید؟ حتی نام هیتلر آنقدر تحقیر نشد که بتوان از آن به عنوان کلمه نفرین استفاده کرد. اگر نام مقدس خدایی را که به شما حیات بخشیده است برگزیده اید و از آن به این شکل استفاده کرده اید، به آن کفر گفته می شود، و کتاب مقدس می گوید: “خداوند کسی را که نام او را بیهوده می خواند، بی گناه نخواهد دید” (خروج 20: 7). 4. روز سبت را به خاطر بسپارید تا آن را مقدس نگه دارید.
من 22 سال این دستور را نادیده گرفتم. با وجود اینکه خداوند زندگی را به من هدیه داد، من یک روز در هفت روز به او ندادم. من مقصر شکستن این فرمان بودم. 5. به پدر و مادر خود احترام بگذارید.
آیا همیشه به طور ضمنی به والدین خود احترام می گذارید و با آنها به گونه ای رفتار می کنید که مورد رضایت خداوند باشد؟
این بدان معنا نیست که فقط در صورتی به آنها احترام می گذارید که فکر می کنید والدین خوبی هستند. ما باید به آنها احترام بگذاریم و از آنها اطاعت کنیم فقط به این دلیل که والدین ما هستند. از خدا بخواهید که گناهان دوران جوانی را به شما یادآوری کند. شاید شما آنها را فراموش کرده باشید، اما خدا فراموش نکرده است. 6. شما نباید قتل کنید.
کتاب مقدس هشدار می دهد که اگر بر کسی بی دلیل خشمگین باشیم، در خطر قضاوت قرار می گیریم، و “هر که از برادر خود متنفر باشد قاتل است” (اول یوحنا 3:15). ما می توانیم با نگرش و نیت خود قانون خدا را زیر پا بگذاریم. آیا با ایجاد خشم یا نفرت نسبت به کسی این فرمان را شکسته اید؟ اگر چنین است، خداوند شما را مقصر قتل میبیند، و «هیچ قاتل زندگی ابدی در او نیست». 7. شما نباید مرتکب زنا شوید.
کدام یک از ما می تواند بگوید که قلبمان پاک است؟ عیسی هشدار داد: «هر که به زن نگاه کند تا او را شهوت کند، قبلاً در دل خود با او زنا کرده است» (متی 5:28). خداوند هر فکری که داشته اید و هر گناهی را که انجام داده اید دیده است. روزی خواهد آمد که مجبور خواهید شد با شریعت او روبرو شوید و به ما گفته می شود که ناپاک، زناکار (کسانی که قبل از ازدواج رابطه جنسی دارند) و زناکاران به ملکوت خدا وارد نخواهند شد (اول قرنتیان 6: 9، 10). . 8. شما نباید دزدی کنید.
آیا تا به حال چیزی را گرفته اید که به شما تعلق نداشته باشد، صرف نظر از ارزش آن؟ این شامل دزدیدن پاسخ در آزمون، برداشتن خودکار از محل کار، حتی نگه داشتن تغییرات اضافی است که میدانید به درستی مال شما نیست. اگر چیزی را که مال شما نیست گرفته اید، دزد هستید و نمی توانید به ملکوت خدا وارد شوید (اول قرنتیان 6:9،10). 9. شما نباید شهادت دروغ بدهید.
تا حالا دروغ گفتی؟ سپس این شما را یک دروغگو می کند. شما ممکن است فکر نکنید فریبکاری گناه بزرگی است، اما خدا این کار را می کند. “لبهای دروغگو برای خداوند مکروه است” (امثال 12:22)، زیرا او خدای راستی و قداست است. کتاب مقدس هشدار می دهد که همه دروغگویان سهم خود را در دریاچه آتش خواهند داشت (مکاشفه 21:8). 10. شما نباید طمع کنید.
آیا تا به حال به چیزی که متعلق به شخص دیگری است طمع کرده اید (با حسادت می خواهید)؟ این نقض فرمان دهم است و طمع وارث پادشاهی خدا نخواهد شد (افس. 5:5). کدام یک از ما می تواند بگوید که ما در نقض این احکام گناهی نداریم؟ همه ما گناه کردهایم، و درست مثل قانون انسان، برای مقصر بودن فقط باید یک قانون را زیر پا بگذاری. کتاب مقدس هشدار می دهد: “زیرا هر که تمام شریعت را نگاه دارد، اما در یک نقطه لغزش کند، او در همه گناهکار است” (یعقوب 2:10). روزی دختر بچه ای مشغول چرای گوسفندان بود و فکر کرد که آنها در پس زمینه سبز چقدر سفید به نظر می رسند. اما وقتی برف شروع به باریدن کرد، فکر کرد: “گوسفندها اکنون در برابر برف سفید کثیف به نظر می رسند!” همان گوسفند بود، اما با پیشینه ای متفاوت. وقتی خودمان را با معیار انسان مقایسه می کنیم، بسیار تمیز به نظر می رسیم، اما وقتی خودمان را با عدالت خالص سفید برفی معیار خدا، قانون اخلاقی او مقایسه می کنیم، می توانیم خودمان را در حقیقت ببینیم: اینکه در نظر او ناپاک هستیم. کتاب مقدس می گوید که برای انسان تعیین شده است که یک بار بمیرند و سپس به قضاوت برسند، و این قانون معیار مقدسی است که بشریت در روز داوری توسط آن مورد قضاوت قرار خواهد گرفت. برای اینکه به اندازه کافی خوب باشیم که به بهشت برویم، باید در فکر، گفتار و کردار کامل باشیم.
پس آیا در روز قیامت بی گناه خواهید بود یا گناهکار از قانون خدا؟ میدونی که مقصر خواهی بود این ممکن است عجیب به نظر برسد، اما بدترین کاری که در این مرحله می توانید انجام دهید این است که سعی کنید سبک زندگی خود را تمیز کنید. ممکن است متوجه شوید که گناه کرده اید و فکر کنید که از این به بعد ده فرمان را حفظ خواهید کرد، کارهای خوب انجام می دهید، چیزهای درست می گویید و فقط به افکار پاک فکر می کنید. اما آیا قاضی باید یک قاتل را رها کند زیرا می گوید اکنون زندگی خوبی خواهد داشت؟ خیر؛ مجرم مدیون عدالت است و بنابراین باید مجازات شود. شاید شما فکر می کنید که خدا خوب است و بنابراین گناهان شما را نادیده می گیرد. اما اگر در یک دادگاه مدنی مرتکب جنایات وحشتناکی شده باشید و به قاضی بگویید: “قاضی، من مقصر هستم، اما معتقدم که شما مرد خوبی هستید و از این رو به جنایات من چشم پوشی خواهید کرد”، قاضی احتمالاً در پاسخ می گوید: “شما در مورد یک چیز حق دارند؛ من مرد خوبی هستم و به خاطر خوبیهایم است که میبینم عدالت اجرا میشود و به سزای جنایاتت میرسی.» همان چیزی که بسیاری از مردم امیدوارند آنها را در روز قیامت نجات دهد، به لطف خدا، همان چیزی است که آنها را محکوم خواهد کرد. اگر خدا خوب است، باید قاتلان، دروغگوها، دزدان و غیره را مجازات کند و جای عذاب خداوند «زندان» جهنم است. جهنم چه جای وحشتناکی باید باشد! اگر می شنوید که مردی برای جرمی 5 دلار جریمه دریافت کرده است، می توانید نتیجه بگیرید که جرم او ناچیز بوده است. اما اگر او حکم اعدام را دریافت می کرد، می توانید نتیجه بگیرید که جرم او فجیع است. به همین ترتیب، با مجازاتی که برای آن داده شده است، میتوانیم نگاهی اجمالی به اینکه گناه تا چه حد باید در نظر خدای کاملاً مقدس مکروه باشد: “مزد گناه مرگ است” (روم. 6:23) و ابدیت در جهنم. . بشریت ناسپاس هرگز به خود زحمت نمی دهد که از خداوند به خاطر نعمت های شگفت انگیز زندگی، رنگ، نور، غذا، شادی، زیبایی، عشق و خنده تشکر کند، بنابراین او این نعمت ها را از آنها خواهد گرفت. آنها به جای اینکه شکرگزاری خود را با اطاعت از او نشان دهند، از نام او برای نفرین استفاده می کنند. عذاب آنها عادلانه و شدید خواهد بود. طبق کتاب مقدس، جهنم محل عذاب ابدی و آگاهانه است، جایی که “کرم نمی میرد و آتش خاموش نمی شود”. «گریه و دندان قروچه»، «عذاب ابدی» و «آتش ابدی» وجود دارد. . . سیاهی تاریکی برای همیشه.» من برای شما می ترسم، اما من تنها کسی نیستم که نمی خواهم شما در جهنم باشید. کسی که این تراکت را به شما داده، آنقدر اهمیت داده که آن را به شما بدهد و خطر رد شدن را داشته باشد و خود خدا هم حاضر نیست شما هلاک شوید. از آنجا که خداوند غنای رحمت است، برای شما راهی برای بخشش قرار داد. برای روشن شدن اینکه او چه کار باورنکردنی برای شما انجام داده است، اجازه دهید دوباره به قانون مدنی نگاه کنیم: شما در مقابل یک قاضی ایستاده اید و به جنایات بسیار جدی متهم هستید. همه ادله ارائه شده است و هیچ شکی در تقصیر شما نیست. جریمه جرم شما 1.000.000 دلار یا حبس ابد است، اما شما دو پنی ندارید که به هم بمالید. قاضی در شرف صدور حکم است. . . وقتی کسی که شما حتی نمی شناسید قدم می زند و جریمه شما را می پردازد، کفکش را بلند می کند. عدالت اجرا شد، قانون رعایت شد و شما اکنون آزاد هستید که بروید. علاوه بر این، کسی که جریمه شما را پرداخت کرد نشان داد که چقدر به شما اهمیت می دهد. پرداخت او گواه عشق او بود.
این کاری است که خداوند 2000 سال پیش برای شما انجام داد. او پسرش، عیسی ناصری را فرستاد تا به جای تو مجازات مرگ را بپردازد. عیسی از طرف شما روی صلیب درگذشت تا شما بتوانید زندگی کنید. تو مقصری؛ جریمه را پرداخت کرد. به همین سادگی است. کتاب مقدس آن را اینگونه بیان می کند: «مسیح ما را از لعنت شریعت نجات داد و برای ما لعنت شد. . . اما خدا محبت خود را نسبت به ما نشان می دهد، زیرا در حالی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد» (غلاطیان 3:13؛ رومیان 5:8). این چیز کوچکی نبود که عیسی برای ما بمیرد. تنها چیزی که خواسته های قانون ابدی را برآورده می کرد، خون ریخته شده پسر بی گناه خدا بود. خدا چه عشقی باید به تو داشته باشد! عیسی عذابی وصف ناپذیر را متحمل شد تا مجبور نشوید برای گناهان خود مجازات شوید. سپس سه روز بعد از مردگان برخاست و مرگ را شکست داد. مرگ قربانی و رستاخیز او به این معنی است که دیگر نیازی نیست که به شریعت بدهکار باشید و اگر انجیل را اطاعت کنید، اکنون خدا می تواند به شما زندگی جاودانی عطا کند. اونوقت باید چیکار کنی؟ به سادگی توبه کنید (از گناهان خود برگردید) و به عیسی مسیح به عنوان نجات دهنده و خداوند خود اعتماد کنید. آن را به تعویق نیندازید؛ شما ممکن است فردا نداشته باشید – هر 24 ساعت 150000 نفر می میرند. آیا یک چشم را به یک میلیون دلار می فروشید؟ هر دو با 20 میلیون دلار چطور؟ هیچ کس در عقل او این کار را نمی کند. چشمان شما برای شما گرانبها هستند، اما آنها فقط پنجره های روح شما هستند. جان شما (روح شما) آنقدر ارزش دارد که حضرت عیسی (ع) گفت در مقایسه با ارزش چشم خود را تحقیر کنید. فرمود: اگر چشمت تو را به گناه انداخت، آن را درآور و از خود بیرون کن، زیرا نابینا وارد بهشت شوی تا با دو چشم به جهنم بروی. به عبارت دیگر، از بین همه چیزهایی که باید در زندگی خود اولویت داشته باشید، سلامتی، شغل شما و غیره نیست – نجات ابدی شماست. آیا می توانید وضعیت دشوار خود را ببینید؟ شما در برابر خود خدا گناه دارید و چون او به شما وجدان داده است، حق را از باطل تشخیص می دهید. «وجدان» به معنای «با علم» است، پس آیا این درست نیست که هر بار دروغ، دزدی و غیره گفتید با علم به اشتباه بودن آن کار را انجام دادید؟ آیا این حقیقت که در برابر خدا گناه کرده اید شما را می ترساند؟ باید. شما در واقع با گناه خود او را عصبانی کرده اید. کتاب مقدس میگوید که خشم او بر شما مینشیند، که در ذهن خود از طریق اعمال شریرانه دشمن خدا هستید. اما اجازه دهید ترس به نفع شما باشد، همان طور که ترس از بیرون پریدن از هواپیما در اواسط پرواز باعث می شود چتر به پا کنید. بگذارید اراده شما برای زندگی، قلب شما را به روی انجیل نجات باز کند. به مردی فکر کنید که مرتکب زنا شده است. همسر وفادار او بیش از این تمایل دارد که او را پس بگیرد، پس چه نگرش باید به او نزدیک شود؟ این باید تواضع فوق العاده باشد، طلب بخشش، و در قلبش عزم راسخ داشته باشد که دیگر هرگز حتی به ارتکاب زنا فکر نکند. اینطوری باید به خدا نزدیک شد. اگر مطمئن نیستید که چگونه دعا کنید، مزمور 51 را بخوانید و آن را دعا کنید.
از گناهان خود برگردید و به عیسی مسیح ایمان بیاورید، همانطور که برای نجات شما به چتر نجات ایمان می آورید. شما فقط “باور” نمی کنید که این کار به نفع شما خواهد بود، بلکه در واقع زندگی خود را با پوشیدن آن به آن می سپارید. کتاب مقدس می گوید: “عیسی مسیح خداوند را بپوشید” (رومیان 13:14). وقتی این کار را انجام دهید، خدا هر گناهی را که تا به حال مرتکب شده اید می بخشد و به شما هدیه زندگی ابدی را عطا می کند. سپس هر روز کتاب مقدس را بخوانید و از آنچه می خوانید اطاعت کنید.