Nga të gjitha pyetjet që do t’i bëni vetes në jetë, më e rëndësishmja është, A jam mjaftueshëm i mirë për të shkuar në Parajsë? Përgjigja për këtë pyetje do të ketë pasoja të përjetshme. Mënyra për ta zbuluar është të pyesni veten nëse i keni bindur standardit të mirësisë së Perëndisë, Dhjetë Urdhërimet. Shumica do të thoshin, “Epo, unë kam thyer një ose dy, por asgjë shumë serioze, si vrasja, etj.” Pra, le t’i kalojmë ato dhe të shohim se si ia dilni: 1. NUK DO TË KENI ZOT TJERA PARA MEJE.
A është Zoti i pari në jetën tuaj? A e doni Zotin mbi të gjitha? Imagjinoni që keni blerë një televizor për fëmijët tuaj, por të nesërmen në mbrëmje keni mbërritur në shtëpi nga puna dhe keni gjetur se ata as që u munduan t’ju përshëndesnin. Ata ishin shumë të zënë duke parë televizor. Duke ju injoruar sepse preferonin të shikonin televizor, ata po e vendosnin dashurinë e tyre te dhurata dhe jo tek dhuruesi, një renditje e gabuar dashurie. Në të njëjtën mënyrë, nëse duam diçka – bashkëshortin, fëmijët tanë, apo edhe jetën tonë – më shumë se sa e duam Perëndinë, ne po e vendosim dashurinë tonë te dhurata dhe jo tek Dhënësi, që është një shkelje e Urdhërimit të Parë. Në fakt, Bibla thotë se ne duhet ta duam Perëndinë aq shumë sa dashuria jonë për familjen duhet të duket si urrejtje në krahasim me dashurinë që kemi për Perëndinë që na dha ata të dashur. A e ke dashur Zotin me gjithë zemër? Nëse jo, ju keni kryer mëkatin më të vjetër në Libër. Ju bëhu gjykatësi. Në Ditën e Gjykimit, a do të jeni të pafajshëm apo fajtor për shkeljen e atij Urdhri? Unë nuk po ju gjykoj – po ju kërkoj të gjykoni veten para Ditës së Gjykimit. 2. NUK DO TË BËNI PËR VETE ASNJË IMAZH TË GRANDUR.
Kjo do të thotë që ne nuk duhet të bëjmë një zot që t’i përshtatet vetes, as me duar, as me mendje. A keni krijuar një zot në mendjen tuaj me të cilin ndiheni rehat – ku thoni, “Zoti im është një zot i dashur që kurrë nuk do të dërgonte askënd në Ferr”? Ndoshta zotit yt nuk e ka problem një gënjeshtër apo fije “të bardhë” aty-këtu – në fakt, ai nuk ka ndonjë diktim moral. Në realitet, ai zot nuk ekziston; ai është një pjellë e imagjinatës suaj. Nëse perëndia juaj nuk është Ai i zbuluar në Shkrimin e Shenjtë, atëherë ju keni bërë një imazh të Perëndisë që t’i përshtatet vetes, diçka që Bibla e quan idhujtari. Shkrimi paralajmëron se asnjë idhujtar nuk do të hyjë në mbretërinë e Qiellit (1 Kor. 6:9). 3. NUK DO TA MERRNI kot EMRIN E ZOTIT, PERËNDISË TUAJ.
A e keni përdorur ndonjëherë emrin e Perëndisë kot-duke e përdorur atë në mënyrë të kotë, si “OMG”, ose në vend të një fjale me katër shkronja për të shprehur neveri? Edhe emri i Hitlerit nuk u përbuz aq sa të përdorej si fjalë mallkimi. Nëse e keni marrë emrin e shenjtë të Perëndisë që ju dha jetë dhe e keni përdorur në atë mënyrë, kjo quhet blasfemi dhe Bibla thotë: “Zoti nuk do ta lërë të pafajshëm atë që përdor emrin e tij kot” (Eks. 20: 7). 4. KUJTOJE DITËN E SHTUNËS, PËR TA MBANI TË SHENJTË.
Unë e injorova këtë urdhër për 22 vjet. Edhe pse Zoti më dha dhuratën e jetës, unë nuk ia dhashë Atij një ditë në shtatë. Unë isha fajtor për thyerjen e këtij Urdhërimi. 5. NDERONI BABIN DHE NENËN TUAJ.
A i keni nderuar gjithmonë prindërit tuaj në mënyrë implicite, duke i trajtuar ata në një mënyrë që është e pëlqyeshme për Perëndinë?
Kjo nuk do të thotë që ju i nderoni ata vetëm nëse mendoni se janë prindër të mirë. Ne duhet t’i respektojmë dhe t’u bindemi atyre vetëm sepse janë prindërit tanë. Kërkojini Zotit t’ju kujtojë mëkatet e rinisë suaj. Ju mund t’i keni harruar, por Zoti nuk i ka harruar. 6. NUK DO TË VRISH.
Bibla paralajmëron se nëse zemërohemi pa shkak me dikë, jemi në rrezik gjykimi dhe se “kushdo që urren vëllanë e tij është vrasës” (1 Gjonit 3:15). Ne mund ta shkelim Ligjin e Perëndisë me qëndrimin dhe qëllimin tonë. A e keni thyer këtë Urdhër duke mbajtur zemërim ose urrejtje ndaj dikujt? Nëse po, Perëndia ju sheh si fajtor për vrasje dhe “asnjë vrasës nuk ka jetë të përjetshme të banuar në të”. 7. NUK DO TË KRYENI SHKURT.
Kush prej nesh mund të thotë se jemi të pastër nga zemra? Jezusi paralajmëroi: “Kushdo që shikon një grua për ta dëshiruar, tashmë ka kryer shkelje kurore me të në zemrën e tij” (Mat. 5:28). Perëndia ka parë çdo mendim që keni pasur dhe çdo mëkat që keni kryer ndonjëherë. Do të vijë dita kur do t’ju duhet të përballeni me Ligjin e Tij dhe na thuhet se të papastërt, kurvarët (ata që kanë marrëdhënie seksuale para martesës) dhe shkelësit e kurorës nuk do të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë (1 Kor. 6:9,10). . 8. NUK DO TË VJEDHIT.
A keni marrë ndonjëherë diçka që nuk ju përkiste, pavarësisht nga vlera e saj? Kjo përfshin vjedhjen e një përgjigjeje në një test, marrjen e një stilolapsi nga puna, madje edhe mbajtjen e ndryshimit shtesë që e dini se nuk është me të drejtë e juaja. Nëse ke marrë ndonjë gjë që nuk është e jotja, atëherë je hajdut dhe nuk mund të hysh në mbretërinë e Perëndisë (1 Kor. 6:9,10). 9. NUK DUHET TË DËSHMIT TË rreme.
A keni thënë ndonjëherë një gënjeshtër? Atëherë kjo do të të bënte gënjeshtar. Ju mund të mos mendoni se mashtrimi është një mëkat i rëndë, por Perëndia e bën. “Buzët gënjeshtare janë të neveritshme për Zotin” (Prov. 12:22), sepse Ai është një Perëndi i së vërtetës dhe i shenjtërisë. Bibla paralajmëron se të gjithë gënjeshtarët do të kenë pjesën e tyre në Liqenin e Zjarrit (Zbul. 21:8). 10. NUK DUHET TË KAKMOSH.
A keni lakmuar (dëshiruar me xhelozi) ndonjë gjë që i përket një personi tjetër? Kjo është një shkelje e Urdhërimit të Dhjetë dhe lakmuesit nuk do të trashëgojnë mbretërinë e Perëndisë (Efes. 5:5). Kush prej nesh mund të thotë se nuk jemi fajtorë për thyerjen e këtyre Urdhërimeve? Të gjithë ne kemi mëkatuar dhe ashtu si me ligjin e njeriut, duhet të shkelësh vetëm një ligj që të jesh fajtor. Bibla paralajmëron: “Sepse kushdo që zbaton të gjithë ligjin, por pengohet në një pikë, është fajtor për të gjitha” (Jakobi 2:10). Një vajzë e vogël po shikonte njëherë delet duke kullotur dhe mendoi se sa të bardha dukeshin në sfondin e gjelbër. Por kur filloi të bjerë borë, ajo mendoi: “Delet tani duken të pista përballë borës së bardhë!” Ishte e njëjta dele, por me një sfond tjetër. Kur e krahasojmë veten me standardin e njeriut, dukemi mjaft të pastër, por kur e krahasojmë veten me drejtësinë e pastër si bora e standardit të Perëndisë, Ligjit të Tij moral, ne mund ta shohim veten në të vërtetë: se jemi të papastër në sytë e Tij. Bibla thotë se është caktuar që njerëzit të vdesin një herë dhe më pas të përballen me gjykimin, dhe se Ligji është standardi i shenjtë me të cilin njerëzimi do të gjykohet në Ditën e Gjykimit. Për të qenë mjaftueshëm të mirë për të shkuar në Parajsë, duhet të jemi të përsosur në mendime, fjalë dhe vepra.
Pra, në Ditën e Gjykimit, a do të jeni të pafajshëm apo fajtor për shkeljen e Ligjit të Zotit? Ti e di që do të jesh fajtor. Kjo mund të tingëllojë e çuditshme, por gjëja më e keqe që mund të bëni në këtë pikë është të përpiqeni të pastroni stilin tuaj të jetesës; ju mund të kuptoni se keni mëkatuar dhe mendoni se tani e tutje do të mbani Dhjetë Urdhërimet, do të bëni vepra të mira, do të thoni gjërat e duhura dhe do të mendoni vetëm mendime të pastra. Por a duhet një gjykatës të lërë një vrasës të shkojë sepse ai thotë se tani do të jetojë një jetë të mirë? Jo; krimineli është në borxh ndaj drejtësisë dhe për këtë arsye duhet të dënohet. Ndoshta ju mendoni se Perëndia është i mirë dhe për këtë arsye do t’i shpërfillë mëkatet tuaja. Por nëse do të ishit fajtor për krime të tmerrshme në një gjykatë civile dhe do t’i thoshit gjyqtarit: “Gjyqtar, unë jam fajtor, por besoj se ti je një njeri i mirë dhe për këtë arsye do t’i anashkalosh krimet e mia”, gjyqtari ndoshta do të përgjigjet duke thënë: “Ti kanë të drejtë për një gjë; Unë jam një njeri i mirë dhe për shkak të mirësisë sime do të shoh që drejtësia të vihet në vend, që ju të dënoheni për krimet tuaja.” Vetë gjëja që shumë njerëz shpresojnë se do t’i shpëtojë në Ditën e Gjykimit, mirësia e Zotit, do të jetë pikërisht ajo që do t’i dënojë ata. Nëse Zoti është i mirë, Ai duhet të ndëshkojë vrasësit, gënjeshtarët, hajdutët, etj., dhe vendi i ndëshkimit të Zotit është “burgu” i Ferrit. Çfarë vendi i tmerrshëm duhet të jetë Ferri! Nëse dëgjoni se një burrë mori një gjobë prej 5 dollarësh për një krim, mund të arrini në përfundimin se krimi i tij ishte i parëndësishëm. Por nëse ai do të merrte dënimin me vdekje, mund të arrini në përfundimin se krimi i tij ishte i urryer. Në të njëjtën mënyrë, ne mund të hedhim një vështrim se sa i neveritshëm duhet të jetë mëkati në sytë e një Perëndie krejtësisht të shenjtë nga ndëshkimi i dhënë për të: “Paga e mëkatit është vdekja” (Rom. 6:23) dhe përjetësia në ferr. . Njerëzimi mosmirënjohës nuk shqetësohet kurrë të falënderojë Perëndinë për bekimet e Tij të mrekullueshme të jetës, ngjyrës, dritës, ushqimit, gëzimit, bukurisë, dashurisë dhe të qeshurës, kështu që Ai do t’i heqë ato bekime prej tyre. Në vend që të tregojnë mirënjohjen e tyre duke iu bindur Atij, ata përdorin emrin e Tij për të sharë. Dënimi i tyre do të jetë i drejtë dhe i ashpër deri në fund. Sipas Biblës, Ferri është një vend i mundimit të përjetshëm, të vetëdijshëm, ku “krimbi nuk vdes dhe zjarri nuk shuhet”; ka «qarë dhe kërcëllim dhëmbësh», «ndëshkim të përjetshëm» dhe «zjarr të përjetshëm . . . errësira e errësirës përgjithmonë.” Unë kam frikë për ju, por nuk jam i vetmi që nuk dua që ju të përfundoni në ferr. Personi që ju dha këtë trakt u kujdes mjaft për t’ju dhënë dhe rrezikonte të refuzohej, dhe vetë Zoti nuk dëshiron që ju të vdisni. Për shkak se Zoti është i pasur në mëshirë, Ai bëri një rrugë që ju të faleni. Për ta bërë të qartë se çfarë gjëje të pabesueshme ka bërë ai për ju, le të shohim përsëri ligjin civil: Ju jeni duke qëndruar përballë një gjyqtari, fajtor për krime shumë të rënda. Të gjitha provat janë paraqitur dhe nuk ka dyshim për fajin tuaj. Gjoba për krimin tuaj është 1.000.000 dollarë ose burgim i përjetshëm, por ju nuk keni dy qindarka për t’u fërkuar së bashku. Gjyqtari është gati të japë dënimin. . . ai e ngre xhaketën, kur hyn dikush që nuk e njeh dhe të paguan gjobën. Drejtësia u vendos, ligji u plotësua dhe tani jeni të lirë të shkoni. Për më tepër, ai që ka paguar gjobën tuaj ka treguar se sa shumë kujdeset për ju. Pagesa e tij ishte dëshmi e dashurisë së tij.
Kjo është ajo që Perëndia bëri për ju, 2000 vjet më parë. Ai dërgoi Birin e Tij, Jezusin e Nazaretit, për të paguar dënimin tuaj me vdekje në vendin tuaj. Jezusi vdiq në kryq për ju, në mënyrë që ju të jetoni. ti je fajtor; Ai e pagoi gjobën. Është kaq e thjeshtë. Bibla e thotë kështu: «Krishti na ka shpenguar nga mallkimi i ligjit, duke u bërë mallkim për ne . . . Por Perëndia e shfaq dashurinë e tij ndaj nesh, në atë që, kur ishim akoma mëkatarë, Krishti vdiq për ne” (Gal. 3:13; Rom. 5:8). Nuk ishte gjë e vogël që Jezusi të vdiste për ne. E vetmja gjë që do të kënaqte kërkesat e Ligjit të Përjetshëm ishte gjaku i derdhur i Birit të pamëkat të Perëndisë. Çfarë dashurie duhet të ketë Perëndia për ju! Jezusi vuajti një agoni të papërshkrueshme, në mënyrë që ju të mos dënoheni për mëkatet tuaja. Pastaj tre ditë më vonë Ai u ngrit nga të vdekurit, duke mundur vdekjen. Vdekja e tij flijuese dhe ringjallja do të thotë se nuk duhet të jeni më borxhli ndaj Ligjit dhe Perëndia mund t’ju japë tani jetën e përhershme nëse i bindeni ungjillit. Çfarë duhet të bëni atëherë? Thjesht pendohuni (kthehuni nga mëkatet tuaja) dhe vendosni besimin tuaj te Jezu Krishti si Shpëtimtari dhe Zoti juaj. Mos e shtyni; mund të mos kesh nesër – 150,000 njerëz vdesin çdo 24 orë. A do ta shisnit një sy për një milion dollarë? Po të dyja për 20 milionë dollarë? Askush në mendjen e tij të drejtë nuk do. Sytë e tu janë të paçmuar për ty, por ata janë thjesht dritaret e shpirtit tënd. Jeta juaj (shpirti juaj) ka një vlerë të tillë, saqë Jezusi tha që ju duhet të përbuzni vlerën e syrit tuaj në krahasim. Ai tha se nëse syri yt të bën të mëkatosh, nxirre dhe flake prej teje, sepse është më mirë të hysh në Xhenet i verbër, sesa të shkosh në Ferr me të dy sytë. Me fjalë të tjera, nga të gjitha gjërat që duhet t’i jepni përparësi në jetën tuaj, nuk është shëndeti juaj, profesioni juaj, etj. – është shpëtimi juaj i përjetshëm. A e shihni gjendjen tuaj të vështirë? Ju jeni fajtor për mëkatimin kundër Vetë Perëndisë dhe për shkak se Ai ju ka dhënë një ndërgjegje, ju e dini të drejtën nga e gabuara. “Ndërgjegjja” do të thotë “me dituri”, kështu që a nuk është e vërtetë që sa herë që keni gënjyer, vjedhur etj., e keni bërë duke ditur se ishte gabim? A ju tremb fakti që keni mëkatuar kundër Perëndisë? Duhet. Ju në fakt e keni zemëruar Atë me mëkatin tuaj. Bibla thotë se zemërimi i Tij qëndron mbi ju, se ju jeni një armik i Perëndisë në mendjen tuaj nëpërmjet veprave të liga. Por lëreni frikën të funksionojë për të mirën tuaj, në të njëjtën mënyrë që frika e kërcimit nga një aeroplan në mes të fluturimit do t’ju bënte të vishni një parashutë. Lëreni vullnetin tuaj për të jetuar të hapë zemrën tuaj ndaj ungjillit të shpëtimit. Mendoni për një burrë që ka kryer tradhti bashkëshortore. Gruaja e tij besnike është më se e gatshme ta kthejë atë, kështu që cili është qëndrimi në të cilin ai duhet t’i afrohet asaj? Duhet të jetë një përulësi e jashtëzakonshme, duke kërkuar falje dhe vendosmëri në zemrën e tij që të mos mendojë kurrë më të kryejë tradhti bashkëshortore. Kështu duhet t’i afroheni Zotit. Nëse nuk jeni të sigurt se si të luteni, lexoni Psalmin 51 dhe bëjeni lutjen tuaj.
Hiqni dorë nga mëkatet tuaja dhe besoni në Jezu Krishtin në të njëjtën mënyrë që do ta kishit besimin tuaj në një parashutë për t’ju shpëtuar. Ju nuk “besoni” vetëm se do t’ju sjellë dobi, por në fakt ia besoni jetën duke e vënë atë. Bibla thotë: “Vishuni me Zotin Jezu Krisht” (Rom. 13:14). Kur ta bëni këtë, Perëndia do të falë çdo mëkat që keni kryer ndonjëherë dhe do t’ju japë dhuratën e jetës së përjetshme. Pastaj lexoni Biblën çdo ditë dhe bindjuni asaj që lexoni.